مناسب سازی اماکن

مناسب سازی اماکن

مناسب‌سازی یعنی ایجاد محیط های بدون مانع و یا تسهیل دسترسی برای همه به‌ ویژه افراد دارای معلولیت است . همه آحاد جامعه باید قادر باشند آزادانه و بدون خطر در محیط پیرامون خود اعم از ساختمان‌ها و اماکن عمومی و معابر شهری تردد کنند و از کلیه حقوق اجتماعی خود برخوردار شوند .

ساختار و طراحی محیط خانه می تواند باعث سهولت انجام کار یا مانع استقلال فرد شود . همزمان با افزایش سن نیاز به خانه هایی که سازگار با ناتوانی افراد باشد بیشتر میشود . بیشتر خانه ها براي افراد جوان طراحی میشود بطور نمونه ورودیهاي غیر قابل دسترس ، وجود پله ، وضعیت نا ایمن حمام ، راهرو باریک و آشپزخانه هایی که با نیاز ساکنین خانه هماهنگ نیست از مواردي است که تردد در اطراف خانه و انجام کار را براي افراد سالمند و ناتوان مشکل می کند امروزه تکنولوژي نقش مهمی براي ایجاد استقلال این افراد دارد .

لذا ما برای این مهم فعالیت خود را جهت طراحی، تولید و اجرای وسایل خدماتی به نحوی که امکان دسترسی و بهره‌مندی از آنها برای معلولان همچون افراد عادی فراهم شود ، آغاز نموده و آماده خدمتگذاری هستیم .

موضوعات مناسب‌سازی در داخل ساختمانها و اماکن عمومی
1. آسانسور
2. بالابر
3. سطح شیبدار
4. سرویس بهداشتی
5. بازشوها
6. ورودی

آسانسور:
• آسانسور‌های قابل دسترسی بایستی در یک مسیر قابل دسترس قرار داشته و با قانون ایمنی برای آسانسور‌ها و پلکان برقی مطابقت داشته باشد.
• حداقل ابعاد آسانسور 140×110 سانتی‌متر است.
• عملکرد آن باید اتوماتیک باشد. هر دستگاه آسانسور باید به دستگاه هم‌سطح‌کننده مجهز باشد که به‌طور اتوماتیک آسانسور را به طرف پاگرد پله‌ها نگه دارد.
• دکمه‌ها در ارتفاع 1 متری از کف راهرو قرار گیرند و دارای علائم چشمی برای ثبت و نشان دادن زمان احضار و زمان پاسخ باشند و مجهز به برجسته نگار باشند.
• علائم دیداری و گفتاری و شنیداری بالای ورودی هر آسانسور نصب شود.
• کلیه ورودی‌های آسانسور باید مجهز به تابلو مشخصات طبقه به‌طور برجسته یا بریل بوده و در طرفین ورودی نصب شده و از کف 150 سانتی متر فاصله داشته باشد.
• درهای آسانسور به‌طور اتوماتیک باز و بسته شوند و باید دارای تجهیزات ایمنی باشند به طوری‌که اگر شیء یا فردی بین در قرار گیرد سنسورها به‌طور اتوماتیک در را متوقف و مجدداً باز کنند و سنسورها نیز حداقل 20 ثانیه فعال باشند
• حداقل زمان بازماندن کامل درهای آسانسور در پاسخ به احضار بایستی 3 ثانیه باشد.
• سطوح کف آسانسور و سکوی ورودی باید محکم، سفت و ضد لغزش باشند.
• کلیه دکمه‌های کنترل برای دسترسی معلولان با ویلچر نباید بیش از 120 سانتی‌متر بالاتر از کف باشند.

بالابرها:
با قانون ایمنی آسانسورها و پله‌های برقی مطابقت داشته باشند. حداقل لرزش را داشته باشند.افراد ویلچری باید بتوانند به‌صورت مستقل از آن استفاده کنند و امکانات لازم برای ورود و خروج افراد ویلچری را دارا باشند.
دارای حفاظ اطراف اتاقک و ابعاد آن 110×110 سانتی‌متر باشند. کلیه متعلقات(موتور – سیم بوکسل و ...) با روکش‌های فلزی پوشانده شود و از ایمنی لازم برخوردار باشد.
سرویس بهداشتی:
- اتاق سرویس های بهداشتی مطابق استانداردهای مناسب‌سازی باشد.
- حداقل فضا 170×150 با فضای گردش به شعاع 75 سانتی متر و تجهیزات و لوازم ثابت قابل دسترس باید در مسیرهای مناسب و با ارتفاع مناسب قرار گیرد. سرویس‌ها در محل تردد معلولان قرار گیرد.
- درگاه‌ها فاقد آستانه یا آستانه با حداکثر 2 سانتی متر باشد
- باز شدن سرویسها به سمت خارج و با رعایت استانداردهای لازم باشد
- نصب دستگیره‌های کمکی در اطراف توالت به ارتفاع 70 سانتی‌متر از کف


هیچ کالای در این دسته بندی وجود ندارد.